ရန်ကုန် – အသက်မပြည့်သေးသော အိမ်အကူ မိန်းကလေးနှစ်ဦး ရန်ကုန်မြို့လယ်ရှိ နာမည်ကျော်အပ်ချုပ်ဆိုင်တစ်ခုတွင် ငါးနှစ်ကြာ မတရား ထိန်းသိမ်း ကျွန်ပြု နှိပ်စက်ခံရမှုအကြောင်း
ရဲတပ်ဖွဲ့က စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများ စတင်ပြုလုပ်လာပြီးနောက်ပိုင်းတွင် အလုပ်ရှင်တို့က ၎င်းကလေးငယ်များအား မိဘအုပ်ထိန်းသူများထံသို့ မကြာသေးမီက ပြန်လည်အပ်နှံလိုက်သည်။
ရန်ကုန်တိုင်းဒေသကြီး၊ ကော့မှူးမြို့နယ်၊ ဘော်လုံးကွင်းကျေးရွာမှ ၁၇ နှစ်နှင့် ၁၆ နှစ်အရွယ် မစန်းကေခိုင်၊ မသဇင်တို့သည် ကျောက်တံတားမြို့နယ်ရှိ အင်းဝ အပ်ချုပ်ဆိုင်တွင် လစာ ကျပ် ၁၅,ဝဝဝ ရမည့် အိမ်အကူဖြစ် လုပ်ကိုင်ရန် ရောက်ရှိခဲ့ကြောင်း ၎င်းတို့၏ အုပ်ထိန်းသူများက ဆိုသည်။
ထိုဆိုင်သို့ ရောက်ရှိပြီး အစောပိုင်းနှစ်များတွင် မိဘများက ဆိုင်သို့ သွားရောက်ပြီး လုပ်ခလစာများ ထုတ်ယူခဲ့ကြောင်း၊ သို့သော် လွန်ခဲ့သည့် သုံးနှစ်ခန့်ကစပြီး ကလေးငယ်များနှင့် တွေ့ခွင့် မရခဲ့ကြောင်း မစန်းကေခိုင်၏ မိခင်ဖြစ်သူ ဒေါ်ညိုညိုဝင်းက သတင်းထောက်များကို ပြောပြသည်။
“ကျွန်မ ကလေးဆီသွားတိုင်း အိမ်ရှင်တွေက မရှိဘူး၊ ဟိုသွားတယ်၊ ဒီသွားတယ်ဆိုပြီး ပေးမတွေ့ဘူး” ဟု ဒေါ်ညိုညိုဝင်းက ဘော်လုံးကွင်းကျေးရွာရှိ သူတို့၏ ဝါးအိမ်ငယ်လေးရှေ့တွင် စနေနေ့က တွေ့ဆုံစဉ် ရှင်းပြသည်။
နားရက်မရှိ ၅ နှစ်ကြာ အလုပ်လုပ်ကိုင်ခဲ့ရပြီးနောက် စက်တင်ဘာ ၅ ရက်နေ့က ရွာသို့ ပြန်ရောက်နေပြီဖြစ်သော မစန်းကေခိုင်၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်တော့ ဒဏ်ရာအမာရွတ်များ ဗရပွဖြစ်နေသည်။
“အလုပ်လုပ်လို့ မပြီးလို့ အိပ်ပျော်မိရင် ကတ်ကြေးနဲ့ ထိုးတယ်။ ကတ်ကြေးနဲ့ထိုးတဲ့ နေရာတွေက လည်ပင်း၊ ကျောကုန်း၊ လက်မောင်း၊ ပေါင်အရင်းနဲ့ ပြလို့မရတဲ့နေရာမှာလည်း ရှိတယ်၊ ခြေထောက်မှာလည်း ရှိတယ်။ သမီးကို အဲဒီလိုလုပ်တာ အငယ်မပါ” ဟု မစန်းကေခိုင်က ဆိုသည်။
အိပ်ချိန်ပုံမှန် မရှိကြောင်း၊ ထွက်မပြေးစေရန်လည်း ခြိမ်းခြောက်ခံရကြောင်း မစန်းကေခိုင်က ဆက်ပြောသည်။
“သမီးတို့ကို ပြန်လို့ရှိရင် နင်တို့တွေကို ငါ့ဆီက ပိုက်ဆံတွေ လုတယ်။ စိန်တွေခိုးတယ်ဆိုပြီး ပြောပြီးတော့ ထောင်ထဲချမယ်။ သမီးတို့က ကြောက်တယ်”
သူ၏လက်ချောင်း အားလုံး ကျိုးသွားခြင်းမှာ ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ သမီးငယ် ဒေါ်စုမွန်လတ်၏ လက်ချက် ဖြစ်ကြောင်း၊ နှစ်ဖက်လုံး လက်သီးဆုပ်၍ မရတော့ကြောင်း သူ၏ တွန့်လိမ်ကောက်ကွေးနေသော လက်ချောင်းများ ထောင်ပြပြီး ပြောသည်။
“သမီးလက်ဆယ်ချောင်းလုံး ကောက်ကွေးနေတာ။ အဲဒါက အငယ်မ လုပ်တာ။ သူ့တူမလေးနဲ့ စကားပြိုင်ပြောလို့ ဆိုပြီး လက်ချောင်း နှစ်ချောင်းကို အရင်ဆုံး ချိုးတယ်။ ပြီးတော့ သူ့အမေကို ခံပြောတယ်ဆိုပြီး လက်ကိုဆယ်ချောင်းလုံးချိုးမယ် ဆိုပြီး ဆယ်ချောင်းလုံး လှန်ချိုးတယ်” ဟု မစန်းကေခိုင်က သတင်းထောက်များကို ပြောသည်။
ညာဘက်လက်မောင်းကိုလည်း ဒေါ်စုမွန်လတ်ကပင် နောက်ပြန်လှန်၍ရိုက်ချိုးခဲ့ကြောင်း ရှင်းပြပြီး လည်ပင်းရှိ ကတ်ကြေးနှင့် ထိုးခံထားရသော ဒဏ်ရာများကို ပြသသည်။
ဘက်ဘက်လက်ဖျံပေါ်ရှိ အမာရွတ်အဝိုင်းမှာ ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏သား ကိုရာဇာထွန်းက သူ့ကို ချုပ်ထားပေးပြီး ဒေါ်စုမွန်လတ်က မီးရှို့ခဲ့သောကြောင့် ရရှိသောဒဏ်ရာဖြစ်ကြောင်း အခြားအိမ်အကူတစ်ဦးထက် ပိုမိုနှိပ်စက်ခံရသော မစန်းကေခိုင်က ပြောကြားသည်။
သူနှင့်အတူတူ ပြန်လည်လွတ်မြောက်လာသော မသဇင်၏နှာခေါင်းတွင် ဓားဒဏ်ရာ အစင်းလိုက် ရှိနေသည်။ အပ်ချုပ်ဆိုင်ရှိ ကလေးများကို ထိန်းရာတွင် ကလေးတစ်ဦးကို ရိုက်ပုတ်မိသဖြင့် ဆိုင်ပိုင်ရှင် ဒေါ်တင်သူဇာက ဓားဖြင့် ခုတ်ခဲ့ရာမှ ရရှိသော ဒဏ်ရာဖြစ်သည်ဟု မသဇင်က ဆိုသည်။
ကော့မှူးမှ ဆင်းရဲချို့တဲ့သူများ
ထိုကလေးများ၏ နေရပ်မှာ ဒေါ်အောင်ဆန်းစုကြည်၏ မဲဆန္ဒနယ်မြေဖြစ်သော ကော့မှူးမြို့နယ်အတွင်းရှိ လမ်းပန်းဆက်သွယ်ရေး ခက်ခဲသည့်ဒေသတွင် တည်ရှိသည်။ ဒေသခံတို့မှာ ဆင်းရဲချို့တဲ့ကြပြီး အများအပြားမှာ ရန်ကုန်တွင် အိမ်အကူအဖြစ် လုပ်ကိုင်ကြကြောင်း ကျေးရွာအုပ်ချုပ်ရေးမှူးဟောင်း ဦးမျိုးမြင့်မောင်က ပြောပြသည်။
အင်းဝစက်ချုပ်ဆိုင်ရောက် ကလေးများ၏ အခြေအနေကို ရွာမှ မိသားစုများက မသိရှိခဲ့ကြပေ။ ထိုကလေးနှစ်ဦး ရန််ကုန်ရောက်နေသည့် ၅ နှစ်အတွင်း မိသားစုထံသို့ အလည်အပတ် ပြန်ခွင့် မရှိသည်ကို သတိပြုမိကြောင်း အိမ်နီးချင်းများက ပြောသည်။
အပ်ချုပ်ဆိုင်သို့ ဝင်ထွက်သွားလာဖူးသူများထဲမှ တစ်ဦးက ကလေးများ နေ့စဉ် နှိပ်စက်ခံနေရသည့် သတင်းကို နှစ်လယ်ပိုင်းတွင် Myanmar Now သတင်းအေဂျင်စီသို့ ပြောပြခဲ့သည်။
Myanmar Now သတင်းထောက်များက ဆိုင်သို့သွားရောက် လေ့လာစဉ် အိမ်အကူနှစ်ဦးကို လက်တွင်တူညီသော ပြတ်ရှဒဏ်ရာများဖြင့် တွေ့ရှိရသဖြင့် ကျောက်တံတားမြို့နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ အကြောင်းကြားခဲ့သည်။ တစ်ပတ်အကြာတွင် ထိုကိစ္စနှင့်ဆက်စပ်ပြီး မည်သည့်အကြောင်းပြန်ချက်မှ မရရှိသဖြင့် မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင်သို့ စာရေးပြီး အကြောင်းကြားခဲ့သည်။
ကော်မရှင်က မြန်မာနိုင်ငံရဲတပ်ဖွဲ့သို့ ထိုကိစ္စအား စုံစမ်းစစ်ဆေးစေပြီး နောက်ပိုင်းတွင် ရဲတပ်ဖွဲ့က အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်၏ ပိုင်ရှင်ဖြစ်သူဒေါ်တင်သူဇာနှင့် သားသမီးများကို ရဲစခန်းသို့ ခေါ်ယူမေးမြန်းခဲ့ကြောင်း ကျောက်တံတားမြို့နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့မှူး ဦးသန်းအေးက ဆိုသည်။
“ကလေးတွေက အင်္ကျီလက်ရှည်တွေလည်း ဝတ်လာတယ်၊ သနပ်ခါးတွေလည်း လိမ်းလာတယ် ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ကတော့ မသင်္ကာဘူးပေါ့။ ဒါပေမယ့် အမှုဖွင့်တိုင်ကြားချက်မရှိတော့ ရဲလုပ်ထုံး လုပ်နည်း အတိုင်း အတိအကျ စစ်ဆေးဖို့လည်း မလွယ်ဘူး။ စခန်းမှာ ကလေးတွေကို မေးနေတဲ့အချိန် အိမ်ရှင်တွေကလည်း ဝင်ဝင်လာတော့ ကလေးတွေကလည်း မဖြေရဲဘူး” ဟု ရဲတပ်ဖွဲ့မှူးက ဆိုသည်။
မိန်းကလေးငယ်တို့ကို မှုခင်းဆရာဝန်များဖြင့် စစ်ဆေးနိုင်ခဲ့ခြင်းလည်း မရှိကြောင်း သူက ဖြည့်စွက် ပြောကြားသည်။ ကလေးများ မည်သည့်အရပ်မှလာသည်ကို သိရှိရန် ရဲတပ်ဖွဲ့က ကာလ အတန်ကြာအောင် ခဲရာခဲဆစ်ရှာဖွေခဲ့ရသည်ဟု ဆိုသည်။
“ကလေးမိဘတွေလိပ်စာမေးတော့ ကလေးမိဘတွေက သင်္ချိုင်းကုန်းမှာနေတာဆိုပြီး အိမ်ရှင်တွေက ဖြေတယ်လေ၊ သူတို့ဘက်က ကျွန်တော်တို့ကို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု မရှိဘူး” ဟု ရဲတပ်ဖွဲ့မှူးက ပြောသည်။
မိန်းကလေးငယ်များ၏ခန္ဓာကိုယ်အား သေချာစွာစစ်ဆေးရန် အတွက် ကလေးများကိုခေါ်ယူပြီး လာရောက်ရန် ဒုတိယအကြိမ် ဆင့်ခေါ်ရာတွင် တိုင်ချင်သည့်နေရာတိုင်ဟု ပြန်လည်ပြောပြီး ရဲစခန်းသို့ လာရောက်ခြင်း မရှိကြောင်း သူက ဆိုသည်။
ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အစီရင်ခံစာ
စက်တင်ဘာ ၅ ရက်နေ့တွင်မူ အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်က ကလေးတို့၏မိဘများအား ရန်ကုန်သို့ လာရန် ဖုန်းဆက်ခေါ်ပြီး ကလေးများကို ပြန်လည်လွှဲအပ်ခဲ့ကြောင်း၊ ထိုကဲ့သို့ လွှဲအပ်မည်ကိုလည်း ရဲတပ်ဖွဲ့သို့ အကြောင်းကြားခဲ့ကြောင်း ကျောက်တံတားမြို့နယ် ရဲတပ်ဖွဲ့မှ ရဲအုပ်ဇော်ဝင်းနိုင်က ပြောဆိုသည်။
ကလေးများ အုပ်ထိန်းသူလက်သို့မရောက်ရှိမီ ရန်ကုန်တိုင်း ရဲတပ်ဖွဲ့က ကလေးငယ်များ၏ အခြေအနေကို တင်ပြသော ၂၁ မျက်နှာ အစီရင်ခံစာကို လူ့အခွင့်အရေး ကော်မရှင်သို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။
ထိုစာအနှစ်ချုပ်တွင် “မသဇင်နှင့် မကေခိုင်တို့သည် မိဘများနှင့်အတူ ပြန်လည်လိုက်ပါ နေထိုင် လိုသော်လည်း အိမ်ရှင်များက ရိုက်နက် ညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်မည်ကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် အိမ်ရှင်များ ခိုင်းစေဖြေကြားခိုင်းသည့် အတိုင်းသာ ပြောဆိုခဲ့ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။ အိမ်အကူများ၏ မိခင်များမှာလည်း ပညာမတတ် ဆင်းရဲသူများ ဖြစ်ခြင်း ဘဝရပ်တည်ရန် ခက်ခဲသော အခြေအနေတို့ကို အလွဲသုံးစား လုပ်ကာ ထိုမိန်းကလေးများအား နေအိမ်တွင် လက်ခံထားပြီး လုပ်အားခငွေ အနည်းငယ်သာပေး၍ အိမ်အကူအဖြစ် ခိုင်းစေခဲ့ကြောင်း၊ နောက်ပိုင်းတွင် လစာ မပေးတော့ဘဲ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသည်အထိ ရိုက်နှက် နိပ်စက်ကာ လုပ်အားများကို ခေါင်းပုံဖြတ် အမြတ် ထုတ်ခဲ့ကြောင်း၊ ကလေးများ၏ မိဘများမှ ၎င်းတို့၏ သားသမီးများကို အိမ်ရှင်များထံမှ အကြိမ်ကြိမ် ပြန်လည်ခေါ်ဆိုသော်လည်း ပြန်လည်အပ်နှံခြင်းမပြုဘဲ နေအိမ်တွင် ကျွန်သာသာအဖြစ် လက်ခံထားရှိ” ဟူ၍ ဖော်ပြထားသည်။
နစ်နာမှု အပေါ် ကျေနပ်မှုမရှိပါက မူလသတင်းပေးတိုင်ကြားသူက လည်းကောင်း၊ ကာယကံရှင် မိဘများက လည်းကောင်း ဥပဒေအရ အမှုဖွင့်အရေးယူသင့်ကြောင်း အစီရင်ခံစာတွင် အကြံပြုထားသည်။
သို့ရာတွင် ရန်ကုန်မြို့ပြည်လမ်းရှိ မြန်မာနိုင်ငံအမျိုးသားလူ့အခွင့်အရေးကော်မရှင်ရုံးက စက်တင်ဘာ ၁၅ ရက်နေ့တွင် အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်၏ သားသမီးများ၊ ညှင်းပန်းနှိပ်စက်ခံရသည့် မိန်းကလေးငယ်များ၊ ၎င်းတို့ မိခင်တစ်ဦးနှင့် အဒေါ်တစ်ဦး၊ ကျောက်တံတားမြို့နယ် ရဲအုပ် ဇော်ဝင်းနိုင်၊ မူလသတင်းပေး တိုင်ကြားသူ Myanmar Now သတင်းအေဂျင်စီမှ ကိုယ်စားလှယ်တစ်ဦးတို့ကို ဖိတ်ကြား၍ စေ့စပ်ညှိနှိုင်းရေး အသွင်ဆောင်သည့် ဆွေးနွေးမှု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။
ဆွေးနွေးပွဲတွင် ဆိုင်ပိုင်ရှင် သားကြီးဖြစ်သူ ကိုတင်မင်းလတ်က “ဒီကလေးတွေက မဟုတ်တာ လုပ်ထားတာတွေ ကျွန်တော်တို့မှာ အထောက်အထား အများကြီးရှိတယ်” ဟု ကော်မရှင်အဖွဲ့များကို ပြောကြားခဲ့သည်။
အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်များက တောင်းပန်စကား၊ ဝမ်းနည်းစကားပြောကြားခြင်း မရှိဘဲ လျော်ကြေးပေးမည်ဟုသာ ပြောကြားခဲ့သည်။
Myanmar Now ကိုယ်စားလှယ်ဖြစ်သူ ကိုဆွေဝင်းက ယခုအမှုအား ရဲတပ်ဖွဲ့၏ အကြံပြုချက်အတိုင်း ဥပဒေလမ်းကြောင်းအတိုင်းစီရင်ဆုံးဖြတ်သင့်ကြောင်း ပြောကြားရာ ကော်မရှင်အဖွဲ့ဝင်တချို့က လက်မခံဘဲ ကာယကံရှင်ကလေးများ၏ မိဘများသာ ဆုံးဖြတ်ရမည်ဟု ပြန်လည် ပြောဆိုသည်။
လျော်ကြေးဖြင့် ကြေအေးစေလိုသည်ဟူသော ကမ်းလှမ်းချက်အတိုင်း အပေးအယူလုပ်၍ဆွေးနွေးရန်၊ ဥပဒေလမ်းကြောင်းကို ရွေးလျှင် ရွာမှမြို့ပေါ်သို့ တရားရုံး ရုံးချိန်းများစွာ တက်ရောက်ပြီး အခက်အခဲ ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တက်ရောက်လာသူ အာဏာပိုင်တချို့က နှပ်ကြောင်းပေး ဆွေးနွေးလာခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် လက်ချောင်းဆယ်ချောင်းလုံးကျိုးသွားသူ မစန်းကေခိုင်အတွက် လပေါင်းများစွာ မပေးရသေးသည့် လုပ်အားခများအပါအဝင် နစ်နာကြေး သိန်း ၄ဝ၊ ကတ်ကြေးဒဏ်ရာ၊ ဓားဒဏ်ရာများ ရရှိခဲ့သည့် မသဇင်အတွက် မပေးရသေးသည့် လုပ်အားခများအပါအဝင် နစ်နာကြေး ၁ဝ သိန်း ပေးအပ်သည်ကို လက်ခံ ရရှိကြောင်း နှစ်ဘက် လက်မှတ်ထိုးခဲ့သည်။
အင်းဝအပ်ချုပ်ဆိုင်ပိုင်ရှင်များ ကျူးလွန်ခဲ့သည့် ကျွန်ပြုမှု၊ ပြင်းထန်စွာ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှု တို့မှာ အမှုကြီးများဖြစ်သည်ဟု ရန်ကုန်မြို့ရှိ ဥပဒေအကြံပေး ဦးခင်မောင်မြင့်က Myanmar Now ကို ပြောကြားသည်။
“ဒီအမှုမှာ ပြစ်မှု ၃ရဝ ၊ ၃၇၁ အရ အာမခံပေးခွင့် မရှိ၊ ကြေအေးခွင့်မရှိ။ နောက်ပြီး ၃၂၅၊ ၃၂၆ အပြင်းအထန် နာကျင်စေမှု အရလည်း ကြေအေးခွင့် မရှိ၊ အာမခံပေးခွင့်မရှိ။ ဒါ ခရိုင်တရားရုံးအဆင့်နဲ့ ဖြေရှင်းရမှာ။ ခု ကော်မရှင်ဘက်ကရော၊ ရဲဘက်ကရော လုပ်တာ တော်တော် လုပ်ထုံးလုပ်နည်း လွဲသွားပြီ” ဟု ဦးခင်မောင်မြင့်က သုံးသပ်သည်။ ။
ဆက်စပ်သတင်းများ
Donate
လွတ်လပ်တဲ့ မီဒီယာအဖြစ် မြန်မာနိုင်ငံမှာ ရေရှည်ရပ်တည်နိုင်ရေးအတွက် သင်တို့ အကူအညီကို လိုအပ်နေပါတယ်။
